پارسال با نخ، امسال با دل 🧵🤍

این بخیه مال پارساله… 🧵✂️
روزی که نشستم پای مولاژ
و با یه عالمه استرس و ذوق
اولین گرههای جدی زندگیمو زدم.
دستم میلرزید،
ولی دلم محکم بود.
حس میکردم دارم وارد یه مسیر واقعی میشم…
مسیرِ جدیتر شدن.
اون عکس رو نگه داشتم.
نه چون بهترین بخیه دنیا بود،
چون «اولینِ جدیِ من» بود.

اما این یکی عکس،
مهر و تسبیح و سجاده…
مال همین روزاست 🤍
همین روزایی که هنوز درس هست،
هنوز استرس هست،
هنوز آینده یه کم مبهمه…
ولی فرقش اینه که
دیگه اون آدمِ پارسال نیستم.
یه سال جلوترم.
یه کم آرومتر.
یه کم پختهتر.
جالبه نه؟
پارسال داشتم گره روی مولاژ میزدم،
امسال دارم گرههامو میسپارم به خودش.
شاید زندگی همین باشه…🌻🌿☘💚
تمرین کردن با دست،
و آرام گرفتن با دل 🤍✨
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


پارسال با نخ، امسال با دل 🧵🤍 



